Rozdział 1

- Jea.. znowu wygrałem.- Biegał po całym torze gokartowym James.
- Jestem bogiem, uświadom to sobie. - zaczął śmiać się do dziewczyn gdy przez drzwi przechodził Alan.
- Wiesz wyprzedzić dziewczyny, bez urazy- skierował to do Kerry i Holly - To nie żadna sztuka - stwierdził.
-Taa.. - odpowiedział zamieszany kolega- Ścigamy się?
- A mam inny wybór muszę dokopać Twojej samo ocenie.- powiedział to z chytrym uśmieszkiem.
- Zamówiłeś pizzę?
- Kurde aż taki głupi to ja nie jestem bez tego długo nie pociągnie.
Gdy James uruchamiał gokarty Alan przywitał się z dziewczynami.Kiedy znajdowali się w pojazdach. Kerry stanęła na oponach które tworzyły tor wujka Jamesa i zaczęła krzyczeć:
- Trzy, dwa, jeden, start!!!
Słychać było tylko warkot silników które z piaskiem ruszyły z linii startu (nie wliczając dopingu Holly). Koledze mknęli po wyznaczonej drodze myśląc jak to zepchnąć drugiego na koła. Gdy siostrzeniec właściciela toru zapatrzył się na wyniki, które widniały na elektrycznej tablicy wjechał pionowo w ściankę opon. Alan zrobił drift i z smailem przyglądał się przyjacielowi który próbuje się wydostać się spod tony kół. Holly i Kerry biegły potykając się ze śmiechu wrzeszczały teksty typu:
- Tak znów nasz mistrz wygrał.
Gdy chłopak z wysoka samoocena wygrzebał się z miejsca wypadku strzelił focha mówiąc ze coś z gokartem nie tak lub pośliznął się bo ktoś tu coś wylał. Alan nie przestając się uśmiechać podszedł do niego rozczochrał mu fryzurę i przerzucił swoją rękę na jego bark.
- Chodzie bo zrobiłem się głodny.
Przy czym się jeszcze bardziej uśmiechnął i potrzasnął głową. Wszyscy dopiero wtedy spostrzegli ze lekko wkurzony facet stoi za nimi z torba pizzy, patrząc się na nich. Po bitwie o ostatni kawałek który wygrała Holly między innymi z pomocą swojego uroku osobistego i tym że zaprasza wszystkich do siebie pojechali do koleżanki.
 Uznali że pooglądają filmy.Od razu chłopcy wybrali horror "Naznaczony".
-Oglądamy to.- stwierdził James wymachując opakowaniem przed nosem wszystkich tu zebranych.- A co to? - Taki prosty nie najstraszniejszy horror.
- Noooo dobra. Mamy do was zaufanie.- jeszcze coś mruczały pod nosem.
- Prosty, nie najstraszniejszy.
 ----- godzinę później -----
-Kerruś obcinaj krócej paznokcie bo to boli- powiedział swojemu rzepowi Alan i popatrzył na miejsca w których rano na pewno znajdzie czerwone ślady.
-Yhmm...- i przytuliła się jeszcze bardziej. Wtedy chłopcy popatrzyli po sobie później na płeć przeciwną i tak jeszcze 2 razy, gdy blondyn unius zabawnie brwi i poruszył ustami mówią "mi to odpowiada", a kolega pokazał kciuk do góry mówiąc tym gestem, że przyjął wiadomość i się z nim zgadza.
-Szlak was jeżeli to był prosty horror to ja kurde pokemon jestem.- zaczęła swój monolog Kerry.
-Mi się podobało.- wtrącił się James.
-A mi nie.- powiedziała lekko drżącym głosem Holly.
-To my się zbieramy.
-Nieee no weźcie!!!- krzyknęły dziewczyny.
 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Przepraszam, że tak długo ale nie wiedziałam jak zacząć ten rozdział. A że nie było mnie w szkole przez ostatnie 4 dni musiałam to wszystko nadrobić. No i mam doła bo real nie dostał się do finału (tak jeżeli ktoś się interesuje piłką nożną) ale i tak ich kocham :).
A więc mam nadzieje że będziecie dodawać komentarze nawet o tych złych rzeczach które powinnam poprawić. Mam pytanie czy byście woleli (mówię to do wszystkich tych co nawet nie wejdą już na mojego bloga) blog taki jak każdy inny miłość, przyjaźń zdrada czy coś w stylu książki (jeżeli ktoś czytał serię CHERUB to mniej więcej o coś takiego mi chodzi).
Nowy rozdział nie wiem kiedy- zobaczy się.Już jest z 100 wejść wiem że to mało z porównaniem do blogów które mają 10000 wejść ale ja tak czy tak jestem z tego zadowolona. ;) Dziękuje tym którzy weszli. Pozdro.:*